วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

 

 

22/09/09

 

ช่วงนี้ไปทำงานช้าตลอดเลย (แต่ป่าวไปสายนะ ฮี่ๆ)
ที่ว่าช้า ก็คือช้ากว่าน้องหวึ่งนั่นแหละ
ตอนนี้เลยกลายเป็นว่า น้องหวึ่งเป็นเลขาส่วนตัวของเราไปแล้ว
โทรหาเราเมื่อถึงออฟฟิศ และชวนกันไปซื้อโกโก้ อิอิ

วันนี้เรามีพรีเซนต์งานตอนบ่าย ก็เลยลงมาทานข้าวแค่สองสาวสวย
ส่วนอีกสองสาว(ที่สวยน้อยกว่า)นั้น นั่งปลูกผัก เก็บผลไม้อยู่บนออฟฟิศ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

แมนดี้มาพร้อมกับข้าวจานใหญ่เหมือนเดิม ฮ่าๆๆ
บ่ยั่นใช่ไหมแมนดี้ ... เราเคยถามตัวเองเหมือนกันนะ
ว่าแบบ เราทำงานกันหนัก หรือว่า เหนื่อยขนาดนั้นเลยหรอ
ถึงได้ยัดเอาๆแบบนี้ เอิ๊กๆๆๆ .....

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

สภาพของคนที่ร้องไห้อย่างหนักเมื่อคืนนี้
ผมเผ้าไม่ได้สระค่ะ แค่ตื่นมาทำงานได้ก็นับว่าดีแล้ว
วันนี้เลยจำเป็นต้องทำ "ผมทรงอีอิ่ม" มาทำงาน
ถ้าเจอคุณหนูยิ้มนี่ มีสิทธิ์โดนตบได้เนอะ เหมือนขนาดนี้ แฮ่ๆ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

ได้เวลาออกไปพรีเซนต์งานแล้วค่ะ วันนี้เราเดินทางโดยแท๊กซี่
เฮ้ออ .. น่าหงุดหงิดชะมัดเลย แท๊กซี่คันนี้ใจร้าย
อะไรก็ไม่รู้ ตรงนั้นก็เลี้ยวไม่ได้ ตรงนี้ก็ห้ามยูเทิร์น
สรุปก็คือ พาเราสองคนไปอ้อมตรงอนุสาวรีย์อีกแล้ว เยอะไปไม๊ !!
พอเราเริ่มโวยวาย พี่แกก็ดันมาโทษเราว่า เพราะเราบอกปลายทางไม่ชัดเจน
จึงทำให้พี่แกต้องมาวนอนุสาวรีย์แบบนี้ .... ซึ้งค่ะ !!

โรงแรมเซนจูรี่อ่ะ เราไปประชุมบ่อยม๊ากมาก สมัยอยู่โนเกีย
ส่วนที่ทำงานใหม่ตอนนี้ก็อยู่เซ็นทรัลเวิร์ล...
คือถ้าใครอยู่แถวนั้นจะรู้ว่า จากเซ็นทรัลเวิร์ลมาโรงแรมเซนจูรี่เนี่ย มายังไง
จำเป็นไม๊คะ !! ~~ ที่ต้องอ้อมอนุสาวรีย์ แล้วมาเข้าซอยรางน้ำ ฮ่วย !

จบๆๆ ไม่อยากเอามาเป็นอารมณ์ ปั้นหน้าปั้นตาให้เข้าที่
เตรียมส่งยิ้มส่งรักให้ลูกค้าเวลาต่อไป (ตกลงกรูมาทำอะไรวะเนี่ย ฮี่ๆ)

จบพรีเซนต์ออกมาแบบมึนๆ คงไม่มีอะไรยาก
เรากับแมนดี้ขำเสียงดังออกมาตั้งแต่ยังไม่พ้นขอบประตูออฟฟิศ
แต่ตอนนี้อากาศมันร้อนมากๆอ่ะ เรามองดูนาฬิกา
แล้วถามแมนดี้ว่า " วันนีแกรีบไปไหนป่ะ กินไอติมกันเหอะ "

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

ชอบแมนดี้จัง เรื่องกินนี่ไม่มีปฎิเสธ ถึงไหนถึงกันจริงๆ
เหมาะกันมากเราสองคน โฮ๊ะๆๆ....

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

อันนี้ของแมนดี้ ...

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

ร้อนสุดๆ แก้มย้วยเชียวเรา อ้วนเกินเยียวยาไปแล้ววว

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

พอได้ไอติมมาสักถ้วย ก็ดับร้อนได้ดีเยี่ยม

เรานั่งสรุปงานกับแมนดี้สักพัก เพื่อให้เข้าใจตรงกัน
และให้ข้อมูลที่เราได้รับมามันชัดเจนมากขึ้น


ทีแรกตกลงว่าจะแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่......
.
เจ้านายเรียกให้เข้าออฟฟิศ

แป่ววว...หมดสนุกเลยเรา แหะๆๆๆ เรากับแมนดี้ก็เลยกลับไปชิดลมอีกครั้ง

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

กว่าจะได้กลับออกมาอีกที ฝนก็ตกหนักมากๆ
ออกมาจาก BTS ก็ยังไม่หยุดตก เฮ้อออ ....
ไอ้บรรยากาศเดินตากฝนคนเดียวเนี่ย มันคุ้นๆเนอะ
เหมือนเคยทำแบบนี้มาแล้วยังไงก็ไม่รู้

ตอนนั้นก็เป็นแบบนี้แหละ แล้วตอนนี้ก็เป็นแบบนี้อีกแล้ว
...ต่อไป เราจะให้มันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกครั้งไม๊

และแล้วก็เกิดคำถามขึ้นในใจอีกเหมือนเดิม

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

เปียกนิดนึงก่อนลงมา MRT ... แต่พอมาถึงลาดพร้าวนี่สิ
เปียกเยอะอยู่ หุหุ ก็รีบๆเดินกลับห้องเลย

แวะซื้อเกาเหลาร้อนๆขึ้นมากินบนห้อง
พอกำลังจะแกะออกจากถุง ถ้วยดันหลุดมือ ... ตกแตกซะงั้น !!!

เฮ้อออ  นั่งเซ็งสักพัก ก็ค่อยๆเก็บทีละชิ้นอย่างระวัง
แต่ต่อให้เราระวังแค่ไหน เศษแก้วมันก็บาดนิ้วเราจนเลือดไหลออกมาอยู่ดี

T.T

เศร้าจัง ... แต่ป่าวร้องไห้นะ
สงสัยน้ำตามันหมดไปแล้วกับเมื่อวาน

หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นนะ ...

ปล.เราแค่อยากเขียนสิ่งที่เรารู้สึก ไม่ได้ด่า ไม่ได้ว่า ไม่ได้ให้ใครมาเข้าข้างเรา
หรือซ้ำเติมอีกฝ่าย ... แต่เราว่าการเขียน มันเกิดจากการคิด
คิดแล้วค่อยเขียน ~~ ซึ่งมันต่างจากการพูด บางทีเราอาจพูดอะไรโดยที่ไม่ได้คิด

อืม..เท่านั้นเอง จริงๆเราไม่ต้องอธิบายก็ได้นะเนี๊ย 

คือเราเป็นคนขี้น้อยใจ สิ่งที่เราเขียน โดยรวมแล้วเราก็อยากให้รู้ว่า
ในเมื่อเรารัก เราทุ่มเท เราซื่อสัตย์ขนาดนี้ ...
เรายังต้องงเจอกับเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วต่อไปเราควรทำยังไงหรอ

กิ๊กกับคนนั้นคนนี้ที ไม่ต้องจริงใจ ไม่ต้องจริงจัง
แบบนั้นหรือปล่าว ... เฮ้ออ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ เราก็ไม่ไหวจะเคลียร์นะ !!!

มันไม่ใช่เรื่องผิด ที่ใครสักคนจะเปลี่ยนแปลงไป
เรารู้ เราเข้าใจ ... แต่สิ่งที่มันวนอยู่ในหัวเราก็คือ

" เราผิดอะไร "

คำถามที่ไม่มีคำตอบหรือปล่าว หรือมีแต่คำตอบยอดฮิต
" เธอไม่ผิด ... แต่เธอไม่ใช่ "

อืมม ... ช่างเหอะ
คำถามนี้ไม่จำเป็นต้องมีใครมาตอบอีกแล้ว

แต่อย่างน้อย ไอ้สิ่งที่เราเขียน
เราก็ดีใจ ที่เธอได้เข้ามาอ่านและรับรู้มัน
แม้ว่าเธอจะเข้าใจไปอีกอย่าง และมองเราในแง่ร้าย
เหมือนอย่างที่เธอชอบเป็นบ่อยๆก็เถอะ

ผู้หญิงอย่างเรา ไม่ได้มีแค่ร้องไห้
ขี้โวยวาย งอแง บ้าบอ ประชดประชันไปวันๆนะ

เรามีความรัก ..... ความรักที่บริสุทธิ์ใจ
ทีเธอเคยอยากได้ แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งมัน !!

 



............................

 

 

ขอบคุณครอบครัวไดอารี่นะคะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ

 

 

เพลงนี้แพรวเอามาให้เราฟัง มันโดนใจมากๆๆเลยอ่ะ
เราอยากได้ Code เต็มเพลงนะ แต่หาไม่ได้อ่ะ ฮือๆ
เลยมีแต่เจ้าไอมีมสามสิบวินาทีนี่แหละ หุหุ ..

แนะนำให้ฟังเพลงเต็มๆกันนะ ชอบมากๆๆๆๆ

วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ
วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะวันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะวันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะวันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ


ที่สูง - อ๊อฟ ปองศักดิ์

 

หนึ่งคนบนพื้น ที่ไม่อาจขัดขืนผู้ขีดชะตา
สั่งให้แพ้ตลอดมา ให้ดวงตาและใจเจอะทางตัน

หนึ่งคนที่ท้อ จนอยากที่จะพอและอยากจะถอย
ทิ้งชีวิตให้หลุดลอย จากข้างบนที่สูงเพื่อจบมัน

เคยเป็นฉันที่เคยคิดทำ ในวันที่ไหวเอน
แต่พอได้ยืนข้างบนที่สูงฉันก็ได้รู้

ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็น ยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล
และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่
เปิดความคิดให้ใจจากสายตา
ว่าเราควรยืนมองดู อยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา
และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา
หมื่นทางตันยังมีทางนึงให้ออกเสมอ

หนึ่งคนบนพื้น จะเจอะเจอวันคืนที่เจ็บเท่าไร
เปิดดวงตาและเปิดใจ จะไม่มีอะไรมาบั่นทอน
หนึ่งคนคนนี้ จะเจอะสิ่งไม่ดีอีกสักแค่ไหน
ใช้ชีวิตอย่างเข้าใจ ภาพข้างบนที่สูงได้สั่งสอน

 

By Soraya

 

 

     Share

<< มึง ... กูเหงาว่ะยุ่งหลายวันติดกัน >>

Posted on Wed 23 Sep 2009 0:21

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

ผ่าฟันคุด(อีกแล้ว)
Innomart 2009
เออ !! เอาเข้าไป
อาหารเวียดนาม by ยายต้าม
ยุ่งหลายวันติดกัน
วันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ
มึง ... กูเหงาว่ะ
ความประทับใจจากคนที่ไม่เคยรู้จัก
เกลียดตัวเอง...เกลียดคำขอโทษ
ร้องไห้จนหลับไป....
ห้าแพร่ง+ร้องไห้+คุณนายหวึ่ง

mysorayashop
mysoraya.pantown
mydesign

วันต่อๆไปก็ขอให้ร้องไห้น้อยลง ๆ จนเข็มแข็งนะคะ
p นังเมีย   
Wed 23 Sep 2009 13:02 [2]

สู้ๆนะจ๊ะนู๋โบ เป็นกำลังใจให้
ดีใจด้วยนะที่วันนี้ไม่ร้องไห้ ^^
เป้   
Wed 23 Sep 2009 9:34 [1]

 

 

best view 1024x768 screen