พิษของคำคน ...

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< พรุ่งนี้ ... วันสุขตอน ... แม่ค้ามือใหม่ >>

Posted on Sun 29 Mar 2009 0:54

 

 

 

One Day Off ...
เปิดแล้วจ้า ... กรุงเทพฯเหงามาก
บันทึกถึงแม่...
รับปากตัวเองแล้ว ...
ตอน ... แม่ค้ามือใหม่
พิษของคำคน ...
พรุ่งนี้ ... วันสุข
Slumdog Millionaire
หนึ่งวันที่คุ้มค่า
ผลตรวจสุขภาพ
ดินเนอร์ที่วิเศษที่สุด

mysorayashop
mysoraya.pantown
mydesign

จริงอย่างที่แม่พูดเลยนะ
สังคมสมัยนี้ต้องตอแหลจริงๆ

สู้ต่อไป
honey44   
Fri 3 Apr 2009 9:01 [14]

ฉันเป็นกำลังใจให้แกนะ คนยังงี้มีทุกที่จิงๆ มีความสุขกับการที่จะคอยเหยียบย่ำคนอื่น

เราก็จบนิติมา ทุกวันนี้ก็มาทำเรื่องการเงิน มันยากมากจิงๆ ชั้นเข้าใจ ทุกวันนี้ชั้นก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็ยอมรับมันและพยายามพัฒนาตัวเอง แกต้องอดทนนะ แล้วมันต้องผ่านพ้นไปด้วยดี สู้ๆ
แพรว   
Sun 29 Mar 2009 22:22 [13]

เออว่ะ

รู้สึกว่าสถานการณ์ของชีวิตเมิงจะตรงกะกรูมาๆเลยนะเพื่อนนะ

เหอะๆ สู้เว้ยยยย
kik   
Sun 29 Mar 2009 20:02 [12]

งานบางอย่าง เรื่องบางเรื่อง มันก็สอนเราให้เข้มแข็งและสู้ จนแล้ววันนี้หนูผ่านมันมาได้ หนูจะหันกลับไปดูแล้วยิ้มและหัวเราะว่า "เรื่องแค่นี้เอง เชอะ ฉันไม่แคร์หรอก"

หนุเป็นคนตรงพี่รับรู้และเข้าหนูมาตลอด เหมือนแม่หนูบอกแหละ

ตอแหลบ้าง ปลิ้นบ้าง ไม่มีใครยกย่องเป็นวีรสตรี

คนดีๆเด๋วนี้ไม่ค่อยเห็นค่า มีแต่ด่าว่าโง่กันทั้งนั้น

ก็แปลกดี เนาะ คนดีๆไม่ชอบกัน

หนูจะดีขึ้น และดีขึ้นในเร็ววันนะ

พี่เป็นกำลังใจจ๊ะ
พี่ส้ม@Chiang rai   
Sun 29 Mar 2009 15:51 [11]

ก่อนอื่นต้องพยายามมีสติไม่ให้จิตตกหรืออคติกับเพื่อนร่วมงาน (ป้องกันใจเรา) เข้าใจว่า น้องคงเป็นที่รักของหัวหน้า และคาดว่าน้องคงคล่องงานมาก แต่ กับเพื่อนร่วมงานน้องคงจะไปทำให้เขารู้สึกว่า ตัวน้องเก่ง แกร่งและไม่แคร์ใคร จึงเป็นสาเหตุของการสกัดดาวรุ่ง
วิธีแก้ปัญหาก็แบบที่คุณแม่และผู้มีประสบการณ์ท่านอื่นแนะนำค่ะ น้องไม่จำเป็นต้องทำตัว แปลกไปจากเดิม เพียงแค่ทำอย่างที่น้องเสนอมาค่ะ ทำเงียบไปซะแล้วก็เนียน ๆ ไป คอยดูว่าเขาจะมาแบบไหนอีก ตั้งรับด้วยใจที่สงบดีกว่า
พี่ว่าคนตั้งใจดีแบบน้องจะอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลกนี้ เพียงแค่ปรับทัศนคติอีกนิด น้องจะมีความสุขขึ้นค่ะ
พระอาทิตย์ที่สาดแสงร้อนแรงมักจะไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ขณะที่แสงนวลละไมของพระจันทร์กลับชักชวนให้หมู่ดาวมาห้อมล้อม
Sun&Moon   
Sun 29 Mar 2009 15:39 [10]

ชีวิตการทำงานมันโหดร้ายแบบนี้แหละค่ะ โชคดีที่งานแรกพี่เจอคนดีๆแต่งานต่อๆมาพี่เจอคนแบบที่พี่ไม่เคยคิดว่ามีคนแบบนี้บนโลกแย่สุดๆเลย แต่ถ้าเราเลือกที่จะอยู่เราต้องสู้ค่ะ อย่ายอมแพ้นะจ๊ะ
พี่โบว์   
Sun 29 Mar 2009 13:50 [9]

สู้ๆนะค่ะ คนเก่ง ครั้งนึงเราก็เคยเป็นแบบนี้เหมือนกัน อย่าท้อ สักวันทุกอย่างจะดีขึ้นเอง
kitty   
Sun 29 Mar 2009 12:17 [8]

โบว์อดทนมากเลยอ่ะ เป็นเรา เราด่ามันไปละ อีนี่ เหอะ เหอะ

ฝากมาให้อ่าน ถ้าโบว์ไม่สบายใจลองไปหามาอ่านดูนะ หนังสือเสริมสร้างกำลังใจ ของ วินทร์ เลียววาริณ เวลาเราไม่สบายใจก็หยิบมาอ่านทุกที ก็จะรู้สึกดีขึ้น

อันนี้เป็นบางส่วนนะ


เราอาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในวันหนึ่งๆก็จริง
แต่สามารถผ่านชีวิตวันนั้นหรือทั้งชีวิตไปได้ด้วยดี หากเรามีทัศนคติที่ดี
จะเลือกเป็นสุขหรือเลือกเป็นทุกข์อยู่ที่ตัวเราเองทั้งสิ้น
บางครั้งในความมืดมนที่สุดของชีวิต
ทัศนคติที่ดีอาจช่วยเป็นแว่นขยายให้เราเห็นภาพต่างๆชัดขึ้น
และพบว่าในความมืดยังมีจุดสว่าง

จะเงยหน้ามองฟ้าหรือก้มหน้าดูดินโคลนก็แล้วแต่ทัศนคติของเรา

ในห้วงท้อแท้ที่สุดของชีวิต
ยืดอก เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าย่อมดีกว่าคอตกก้มหน้าดูดินโคลน
เพราะเบื้องบนยังมีแสงดาว


บางส่วนจาก "เบื้องบนยังมีแสงดาว" : จุดไฟแห่งความหวัง โดย วินทร์ เลียววาริณ



mm   
Sun 29 Mar 2009 11:49 [7]

อ่านแล้วเห็นใจน้องมาก ๆ
เพราะเคยใช้ชีวิตการทำงานออฟฟิศมา 15 ปี เจอกับผู้คนมาหลายรูปแบบ
เจอรุ่นพี่รวมหัวกันเกลียดเราก้อเยอะ แต่ที่ผ่านมาได้ก็คือใช้ความอ่อนน้อม
กระตือรือล้นที่จะช่วยทำงาน ยิ้มแย้ม ไม่บ่นทั้งต่อหน้าและลับหลัง อันนี้สำคัญ

กฎง่าย ๆ ในที่ทำงาน ก้อคือ อย่าไว้ใจใครจนกระทั่งบ่นเรื่องงานให้ฟัง

เพราะพวกนี้อะ ไม่เคยเห็นใครได้ดีจะรีบเอาคำพูดของเราไปใส่ไข่ ใส่สีให้มากขึ้นกว่าเดิม
เป็นวิสัยทั่วๆ ไปของผู้หญิงที่อยู่ร่วมกัน อะไรจะสนุกเท่านั่งเมาท์คนอื่น



ถ้าที่ทำงานนี้ มันยากเกินที่จะปรับแล้ว
ก้อลองหางานที่ใหม่ทำดีกว่านะคะ ถ้าได้ทำที่ใหม่ขอลักษณะงานเค้าให้ชัดเจนไปเลยว่าเราต้องทำอะไรบ้าง
ต้องรับผิดชอบอะไรบ้าง
เพราะการที่เราได้ไปทำงานในหน้าที่จับฉ่าย คือ แล้วแต่ใครจะใช้อะไร
ต่อให้เราทำได้ดีแค่ไหน ต่อให้เราทำมากกว่าคนอื่นแค่ไหน
สุดท้าย เรา ก้อไม่มีความสำคัญอะไรต่อบริษัท
เพราะเค้าคิดว่า งานมั่วๆ แบบนี้ รับใครเข้ามาทำก้อได้เหมือนกัน

เป็นกำลังใจให้ค่ะ :)
aIM   
Sun 29 Mar 2009 10:49 [6]

วันจันทร์นี้ถ้ามันว้อนท์นัก..เดี๋ยวจะจัดให้
แหม.... เอาชุดใหญ่ๆเลยมั้ยยยย


คุณเพื่อน อย่างที่ดุ๋ยบอกแหละ จบนิติฯมา ทำได้แค่นี้ก็ดีเท่าไรแล้ว แม่มเก่งกันนักให้มันลองมาทำเองดิ๊ งานหนักไม่ว่าแต่มาพูดบั่นทอนกำลังใจกันแบบนี้มันจี๊ด เอาน่าเพื่อน แล้วมึงจะผ่านวันนี้ไปได้เอง
ฝ้าย   
Sun 29 Mar 2009 10:02 [5]

แวะผ่านมาพอดีค่ะ ไม่ได้อ่านเป็นแฟนประจำ แต่วันนี้ขอเข้ามากอดหน่อยนะคะ จะบอกว่าน้องโบเข้มแข็งมากแล้วค่ะ เป็นพี่ พี่คงแย่กว่านี้ถ้าโดนใครพูดแบบนี้ สู้ๆนะคะ ตอนที่พี่ทำงานใหม่ๆ(เมื่อสิบปีที่แล้ว... ตายแล้ว .. แอบบอกอายุตัวเอง) พี่ก็ร้องไห้ทุกวันค่ะ โดนดูถูกสารพัด ของหนูยังดีที่ทำงานไม่ตรงสายที่เรียนมา เพราะฉะนั้นก็มีเหตุผลที่พอเพียงว่า เพราะเราไมได้เรียนมาด้านนี้ ก็ต้องปรับตัวเรียนรู้งานกันไปก่อน ส่วนพี่อ่ะ จบด้านภาษามา ไปเป็นล่าม แต่ต้องแปลศัพท์ด้านบัญชีอะไรก็ไม่รู้ ขนาดภาษาไทยยังไม่รู้เรื่องเลย ก็เลยแปลไมได้ โดนด่าว่า แล้วตกลงที่เรียนมาสี่ปีในมหาลัยอ่ะ เรียนอะไรมา ปริญญาอ่ะ เค้าแจกมาฟรีป่ะ .... พี่โดนมาแบบนี้อ่ะค่ะ เลยลาออกเลย ตอนนี้ได้ทำงานสอนที่ตัวเองถนัด ยังไงน้องโบลองคิดนะคะ ว่างานแบบไหนที่เราชอบ ถ้าเราคิดว่าเราพอไหวกับงานนี้ อยากสู้ต่อ พี่ก็เอาใจช่วยนะ แต่ถ้าคิดว่าไม่ไหว ก็ค่อยๆหางานใหม่ไป แต่เรื่องเล่าอะไรที่ค่อนข้างส่วนตัวอ่ะ พี่แนะนำว่า อย่าไปเล่าให้เพื่อนที่ทำงานฟังเลยค่ะ คนเราอ่ะ จิตใจยากแท้หยั่งถึง สู้ๆนะคะ พี่เอาใจช่วยนะ
ไม่ได้รู้จักกันแต่อยากให้กำลังใจนะ   
Sun 29 Mar 2009 8:00 [4]

ยิ้มนะสรญา ...

สู้...
โลมาน้อย .. กลอยจ๊ายยยย   
Sun 29 Mar 2009 0:49 [3]

อย่าไปคิดมากของคำพูดคนเลยจ๊ะ คนเรามานร้อยพ่อพันแม่ ไงก้อสู้ๆ นะค่ะ คิดสะว่านี้เป็นแค่เพียงการเริ่มต้น ยังต้องเจออะไรอีกเยอะ จ๊ะ
poppy   
Sun 29 Mar 2009 0:07 [2]
 

เข้ามาฟังเพลงโปรด
aPPlecrazies   
Sat 28 Mar 2009 23:44 [1]

 

 

best view 1024x768 screen